Negatieve kunst

"Negatieve kunst"

In deze serie genaamd "negatieve kunst" heb ik niet geprobeerd iets moois te maken. Ik wil met de harde kwaadaardige vormen aansporen tot nadenken. Mijn negatieve kunst, zit vol symboliek en is een aanklacht tegen kindermishandeling. Lees voor achtergrondinfo mijn autobiografie Valse salie, Kroniek van een verscheurde jeugd. Hieronder een filmpje van het beeldje.

Negatieve kunst heeft voor mij een tweeledige betekenis, uiteraard is kindermishandeling negatief en ik maak zoals bij het negatief van een foto, datgene zichtbaar wat men normaal niet ziet. Dit zichtbaar maken wat normaal niet te zien is, wil ik ook bereiken met mijn strijd tegen kindermishandeling, ik wil datgene aan de oppervlakte krijgen wat men normaal niet wilt zien.

In dit eerste werk "Gevangen" vormen twee moederhanden een kooi om een baby. Wat u ziet, zijn niet de vingers, maar het luchtledige tussen de vingers. Zo zijn de nare spitse tralies van een kooi ontstaan. Een kooi/baarmoeder waarin een kind onvrijwillig is gekomen en waaruit het kind niet kan ontsnappen.

De voet is het Triscel teken. Een keltisch teken dat staat voor vruchtbaarheid en staat voor de drie fases van het vrouwenleven "dochter-vrouw-moeder". In deze Triscel zien we behalve het voorgaande, drie spermatozoïden terug, die via de streng de kooi/baarmoeder ingaan en daar het kind samen met de moederhanden gevangen houden, hiermee de gevaarlijke symbiose uitbeeldend die een vader en een moeder kunnen hebben omtrent een kind. De baby in mijn kooi is namelijk gespietst op een scherpe pin. Deze spies is in dit geval de navelstreng, echter niet levenbrengend maar het leven ontnemend.

Project 'Gevangen' in brons:

Dit is het eerste beeldje dat ik wil maken in een serie van drie. Zij moeten alle het lijden van een kind die slachtoffer is van een MBP dader uitbeelden. Dit eerste beeldje is helemaal gemaakt in brons, een prachtig materiaal maar waarbij je wel een specialist nodig hebt die het voor je kan gieten, lassen, patineren om maar even wat fases te noemen. Hieronder ziet u een fotoserie van de belangrijkste stappen. U kunt extra verklarende tekst lezen als U UW muis op de afbeelding houdt. Er bestaat een reproductie mal van. Als u geïnterreseerd bent in een reproductie, laat mij dit dan via e-mail weten want er gaat heel wat tijd voorbij na de bestelling...

1) Een model in gips maken was in een dag gebeurd. Het baby'tje dat erin moet komen, snij ik uit eikenhout. Later bleek dit niet hittebestendig genoeg en is het ook uit brons gegoten.

2) Een reproctiemal laten maken bij de specialist

3) De reproductiemal maakt een afgietsel in was.

4) Met het bijenwasmodel wordt met keramische aarde een hittebestendige mal gemaakt. De mal wordt gebakken en daarmee stroomt de was weg die weer herbruikbaar is voor het volgende afgietsel (helaas geen foto van deze bezigheid).

5) Er wordt gewacht totdat er genoeg mallen zijn om te gaan volgieten met brons. Vandaar dat je lang moet wachten in dit project op een volgende 'bronsgiet-dag'. De mallen worden flink voorverwarmd in een enorme oven ...

...en de met een stenen wand versterkte gietemmer gevuld met vloeibaar brons van 1250 graden...

...om de mallen te vullen die net uit de oven komen :

Soms gaat een mal lek of morsen de gieters een beetje. Het geeft een spectaculaire vonkenregen :

6) Na de eerste afkoeling wordt alles met heftruck naar buiten gereden om nog minstens twee uur verder af te koelen. Dan wordt al aan de kleinste mallen begonnen waarvan ze het keramiek stukslaan en het bronzen model tevoorschijn komt. Grotere mallen moeten acht uur afkoelen.

7) In een gritstraalkast worden alle kermamieken restanten weggespoten.

8) Het statief heeft Staart voor me uit 8mm brons stafmateriaal gevlochten.

9) Als de punt van het statief tot een pijnlijk scherpe punt is gemaakt, kan het baby'tje erop geprikt worden ... zonder verdoving. Het ziet er natuurlijk niet voor niets pijnlijk uit en zelfs onze specialist vond het niet leuk om te doen! Nu alles wordt samengelast is het eindresultaat er bijna.

10) Patineren is ook een spectaculair proces. Door flink te verwarmen met de toorts 'vreet' het zuur zich direct vast op de oppervlakte. Dit zou anders na jaren ook gebeuren maar nu kun je het gecontroleerd laten gebeuren en zelfs kleurtinten aanbrengen.

Het resultaat van een jaar (!) lang geduld. Het eerste beeldje is af en ik ben er heel erg blij mee :